Metoda ukryta w Bajce

Fragment wypowiedzi Lidii Bajkowskiej podczas Konferencji CENSA i MKiDN „Nowoczesna szkoła artystyczna”

Bajka o Pisence i nutkach - największy polski bestseller (Lidia Bajkowska)„Bajka o Piosence i nutkach” to nic innego jak przeniesienie na papier zajęć lekcyjnych.

Idea „zerówek muzycznych”, których jestem wiernym rzecznikiem, postawiła mnie w sytuacji konieczności sformułowania celu, zadań i sposobu realizacji kształcenia na tym etapie.Chciałam połączyć cechy warsztatu naukowego z przekazaniem bajkowych treści dziecku, które będą działać na jego wyobraźnię i porywać do działania. Swoją metodę ukryłam w „Bajce o Piosence i nutkach” oraz kolejnych książkach.

Potem okazało się, że moje książki są uniwersalne, są dla każdego i na każdą okazję. Mogą korzystać z nich wszystkie dzieci bez wyjątku mając takie same szanse na poznanie muzyki. Korzystają z nich też rodzice, nauczyciele nauczania początkowego, wychowania muzycznego. Są pomocą dla nauczycieli w szkołach muzycznych, ogniskach czy w innych placówkach kulturalno oświatowych. 

„Bajka o Piosence i nutkach” jest też ukochaną przez dzieci bajką na dobranoc… Ale co najważniejsze, została podręcznikiem MEN dla klas 1- 3, otrzymała wiele nagród (w tym Ministra Kultury i Sztuki i jego rekomendację w roku 1992, a UNICEF uhonorował książkę wpisem rekomendacyjnym i swoim znakiem graficznym od drugiego wydania).

Przez skojarzenia obrazowe i zabawę wprowadzam niepostrzeżenie dziecko w świat dźwięków. Dzieci przyswajają sobie podstawowe terminy muzyczne, a dzięki personifikacji szybko uczą się abecadła muzycznego i czytania z nut prostych melodii w oktawie..

Pokazują w zabawie (ruch, taniec, gra, śpiew, mowa, drama i działania plastyczne) cztery podstawowe kontrasty muzyczne. Słuchają, odtwarzają je i tworzą. Bawią się papierową klawiaturą i rozłożoną na podłodze muzyczną drabiną pięcioliniową. Poznają bajkowe dzieci nuty z którymi się utożsamiają.

Wystarczy 45 minut bajkowej, twórczej lekcji, aby dzieci zagrały na fortepianie czy innym instrumencie klawiszowym, prostą melodię np. ulubionej piosenki. W końcu w muzyce mamy tylko 7 nut – siedem liter muzyki.

Wystarczy zaledwie 45 minut bajkowej, twórczej lekcji, aby dzieci zagrały na pianinie prostą melodię np. ulubionej piosenki.
7
W języku muzyki jest zaledwie 7 nut!

Pragnę zaznaczyć, że naukę gry powinno zacząć się od instrumentów klawiszowych, gdzie są już gotowe dźwięki. Dziecku łatwiej przyswoić sobie wtedy abecadło muzyczne. Dzieci wychowane na mojej „Bajce o Piosence i nutkach”, mają dobrze opanowaną klawiaturę i same zaczynają układać proste melodie, które zapisują potem na pięciolinii. Piszą też piosenki z muzyką i słowami, czego przykładem jest książka „Zaczarowane pianino”. Dzieci i każdy, kto zrozumie język muzyki i pozna muzyczne abecadło, polubi ten przedmiot. Bo to, co się rozumie, to się kocha i jest to prawda stara jak świat.

Atutem opisanej metody jest też jej interaktywność. W „Bajce o piosence i nutkach”, „Zaczarowanym pianinie”, czy najnowszej „Muzycznej Kolorowance”, dzieci mogą rysować, kolorować obrazki, wycinać, grać na papierowej klawiaturze i komponować krótkie, proste utwory. Są odbiorcami i zarazem współtwórcami w sposób, który będzie dla nich przyjemnością.

Wprowadzając dziecko w świat muzyki poważnej trzeba pamiętać, że jest to również świat abstrakcji. Nawet najpiękniejsze przykłady muzyczne dobrane do wieku i poziomu najmłodszych, jako samo słuchanie muzyki, nie zainteresuje je tak, jak muzyka skorelowana z innymi artystycznymi działaniami. 

Muzyka buduje nastrój, ale gra dramatyczna, światło, dekoracja, scenografia, kostiumy ten nastrój jeszcze potęgują. Personifikacja pojęć muzycznych pomaga w ich zapamiętaniu, znaczeniu i zrozumieniu roli, jaką odgrywają. Np. muzyczna Baba – Jaga czyli czarownica Fermata, porywała nuty i wydłużała im głosy, bo chciała, żeby były tak długie, jak jej nos. Czarownik Akord natomiast śpiewał głosami nut i to wszystkimi naraz. Raz był okrutnym potworem i wtedy nie potrafił śpiewać tylko fałszował. Innym razem potrafił być dobry i czarujący. Wtedy śpiewał pięknie, czysto a zachwycone nuty same oddawały mu wszystko, co miały najlepszego, swój głos, swój dźwięk.

„Teatr marzeń” to następna książka, która zawiera scenariusze koncertów teatralnych, gdzie działania dramowe pomagają dzieciom rozróżniać cztery podstawowe kontrasty muzyczne (dur – moll, forte – piano, dźwięki wysokie i niskie, muzykę wolną i szybką) w utworach poważnych.

Książka „Porwanie królewny Nutki” posłużyła do wyreżyserowania przez telewizyjny Teatr Młodego Widza mini opery dla dzieci, do której muzykę napisał Piotr Rubik. W bajkowe postacie wcielili się znakomici aktorzy m.in.: Joanna Trzepiecińka, Artur Żmijewski, Paweł Deląg.

Kolejna moja publikacja to bajka „Sen o muzyce”, wpleciona w prawdziwą historię, w której klawiszowymi wehikułami czasu niewidzialne dzieci, Aria i Ton, przenoszą się w dzieje muzyki, aż w końcu spotykają dwóch geniuszów wszechczasów, małego Wolfganga Amadeusza Mozarta i Fryderyka Chopina. 

Wszystkie moje bajki, książki, kolorowanki czy podręczniki są uniwersalnymi pozycjami dla każdego i na każdą okazję. Mimo dużego ładunku edukacyjnego mogą też być ciekawymi lekturami.

Więcej informacij o twórczości literackiej autora na stronie: Edukacyjne książki muzyczne

Leave a Comment

*Required fields Please validate the required fields

*

*

two × three =

 
© 2010 - 2017 Lidia Bajkowska - Wszystie prawa zastrzeżone / All Rights Reserved